пра кіно

Меркаванні пра кіно і тых, хто яго робіць

Пазнака: Клінт Іствуд

Пра «Цуд на Гудзон» і патрыятызм здаровага чалавека

Вы звярталі ўвагу, як моцна амерыканцы любяць свой сцяг? Я зараз пра Галівуд, які выпускае мільёны тон кіно ў год - і ў працэнтах 90 з усяго гэтага то тут, то там мільгаюць Зоркі і паласы. Раней для нас з вамі гэта было незразумела, а месцамі смешна: і праўда, навошта так пышыцца тым, што ты амерыканец; мы ж не ганарымся на ўвесь свет, што мы - беларусы ...

... З цягам часу, я мяркую, мы ўсвядомілі некаторую безгрунтоўнасць сваёй пазіцыі - кажучы прасцей, зразумелі, што былі поўнымі дэбіламі, а ганарыцца на ўвесь свет сцягам сваёй краіны - гэта вельмі выдатна. І сёння амерыканскі сцяг у амерыканскім ж кіно, дзякуй Богу, не выклікае гэтых падлеткавых здушэння смяшкоў. Мы сталі старэй, мудрэйшыя і зараз проста па-добраму ім зайздросцім. Нам-то свой паказваць асабліва няма дзе.

чытаць далей

Пра фільм «Снайпер» і Клінта Іствуда, якога, нарэшце, ёсць за што аблаяць

Містэр Іствуд дзіўны чалавек. Заваяваць увагу, а то і любоў гледача - гэта зразумела, гэта цалкам сабе магчыма, калі ты нядрэнны акцёр, які працуе ў папулярным жанры. Так было са спагецці-вестэрнамі Леонэ паўстагоддзя таму, і ўжо тады Іствуд намёртва убіў сябе ў гісторыю кінематографа гэтым сваім прыжмурваннем і цыгарай у зубах. Гуляць б яму маўклівых стралкоў і далей - словы бы ніхто не сказаў. Таму што, як вядома, строме Клінта Іствуда ў гэтым амплуа не было і няма.

чытаць далей

створана з дапамогай WordPress > Аўтар тэмы: Anders Norén