Чытайце адрэдактаваную версію гэтай рэцэнзіі на Кіно-Говно.ком . 

Ёсць дзве рэчы, якія варта ведаць пра новую «Муміі». Першая - інфернальна Сафія Бутелла казачна прыгожая. Другая - гэта ніяк не ратуе агульнае ўражанне аб перазапуску парослай быльём франшызы. У «Муміі» цэлая куча праблем - і кожная з скуры прэч лезе, толькі б заняць першае месца ў спісе.

Калі верыць рэкламным праспектах, стужка Алекса Куртцмана - тыповы гадовы блокбастэр. Нам з вамі абяцалі лёгкае і займальнае прыгода, закрашанае тлумачальным экшэнам і разумнымі спецэфектамі. У «Муміі» быў таксама запланаваны ў меру жудасны антаганіст, а яшчэ нам намякнулі, што ліверпульскай Том Круз учыніць са свайго персанажа нейкую сумесь Індыяны Джонса і Ітана Ханта.

- І ты паверыла ў гэта дзярмо? - Але ж ты Том Круз! - Дзетка, мне 54 гады. Я старэйшы за Расэла Кроў. Я стаміўся.

Нас страшна надзьмулі. «Мумія» не выканала ніводнага са сваіх предрелизных абяцанняў. Усё пачалося з прыгоды, якое аказалася не больш лёгкім і займальным, чым візіт да проктолог. Вось гэта сюрпрыз! Як жа такое магло адбыцца, бо тут цэлы штат выдатных сцэнарыстаў? Вы толькi гляньце: Дэвід Кеппена, Крыстафэр Маккуорри, Джон Спэйтс, сам Алекс Куртцман, нарэшце! І кожны з іх мог у адзіночку напісаць сцэнар ідэальнага прыгодніцкага баевіка - ва ўсякім выпадку раней так бы яно і было.

Ды толькі ў «Муміі» усё пайшло не па плане. Звыклая лінейная кампазіцыя з невялікай перадгісторыяй (як жа без яе) у нейкі момант абзавялася сюжэтным атожылкам сумнеўнай патрэбнасці. Зрэшты, мы ўсё разумеем: у студыі Universal вялікія надзеі ў сувязі са сваімі старадаўнімі персанажамі - і няшчасным сцэнарыстам давялося гэта ўлічыць. Вядома, мы сотні разоў бачылі падобнае на экране, дык чаму б не паглядзець яшчэ раз. У рэшце рэшт, любая кінематаграфічная мультивселенная пачынаецца з невялікага крокамі.

- Ты першы. - Не, ты.

Але менавіта ў гэтым месцы выявілася яшчэ адна сур'ёзная праблема новай «Муміі»: яе акцёрскі склад. Пакуль працэсам рулил Том Круз, усё было больш-менш нармальна - але раптам побач з ім апынуўся Расэл Кроў. Двое такіх харызматычных адзіночак на адной пляцоўцы - і толькі адно невялікае коўдру, якое трэба неяк падзяліць. Хоць што тут дзяліць, галоўная-то роля ў містэра Круза, праўда? Але вось патлумачыў бы гэта хто-небудзь містэру Кроў - а то ж цягне на сябе няшчаснае коўдру так, што яно трашчыць.

Пры гэтым глядацкія сімпатыі цалкам могуць апынуцца на баку Расэла Кроў. Яго герой з'яўляецца ў кадры радзей, але запамінаецца куды лепш. Вядома, так часам здараецца, і галоўны герой можа саступіць персанажу другога плана - але мы гаворым тут пра баявіку з Томам Крузам у галоўнай ролі. З чалавекам, які прывык цягнуць на сабе падобныя фільмы ў адзіночку. І калі раней Круз мог бы проста вінавата паціснуць плячыма, маўляў, бывае, то пасля другога «Джэка Ричера» «Мумія» павінна стаць для яго апошнім папярэджаннем. Крэдыт даверу гледача вельмі лёгка страціць - вунь, хай спытае ў Бруса Ўіліса.

- Сапраўды, тваю маці. Даўніна Брус - вось каго тут не хапае.

Зрэшты, Том Круз тут не адзіны, хто выглядае не лепшым чынам. Яшчэ нам прапануюць Аннабеллой Уоліс - вось ён, шанц паказаць, што яна ўмее адрозніваць свае ролі! Але не - Уоліс ўсё такая ж аднолькавая, і глядзець на яе не занадта цікава.

Затое цікава глядзець на Сафію Бутеллу. Па-першае, з першага і да апошняга з'яўлення ў кадры галоўны нягоднік «Муміі» - адзіны персанаж, чыя матывацыя не выклікае пытанняў. Па-другое, Бутелла д'ябальску прыгожая, і яе не здольны сапсаваць нават шматслаёвы грым. Да таго ж менавіта з ёй звязаны нешматлікія больш-менш цікаўныя візуальныя рашэнні, на якія хапіла фантазіі стваральнікам стужкі.

- Глядзі на мяне, няшчасны маленькі глядач. Глядзі - таму што больш тут глядзець няма на што.

Але гэтага так мала! Ды і нічога новага, калі разабрацца - сёння ў Галівудзе ўмеюць здымаць не горш і за куды меншыя грошы, чым 125 мільёнаў долараў. Так што гледачу давядзецца змірыцца, што відовішчныя сцэны «Муміі» (а іх не так каб шмат) не прапануюць ніякіх асаблівых вынаходстваў.

Па-добраму, трэба было б ва ўсім абвінаваціць рэжысёра Куртцмана - у рэшце рэшт, гэта ж менавіта ён кіраваў працэсам і тузаў за ўсе гэтыя нітачкі. Ды і сцэнар часткова на яго сумлення, хіба не так?

- Хлопцы, ну ладно вам! Наступны фільм будзе лепш, я абяцаю! Хлопцы! Ну выпусціце! Ну што за дзіцячы сад!

І ўсё ж «Мумія» - гэта камандная няўдача. Сцэнарысты сталі закладнікамі глабальнай праграмы Universal (хоць, вядома, гэта не тлумачыць маларазумнай дыялогі і небагаты гумар). На галоўную ролю сюды запрасілі чалавека, які з цяжкасцю ўяўляе, што наогул тут робіць. Ну і, нарэшце, асноўная сюжэтная лінія адкрыта прадказальная і нават не спрабуе ўтрымаць сабою гледача ў экрана. Роўна як і экшэн, у якім цікавых момантаў менш, чым валасоў на галаве старажытнаегіпецкага жраца.

Так сабе на забаву.


Дзяліцеся водгукам ў сацсетках - раптам хто-небудзь з вашых сяброў вырашыў паглядзець гэты фільм. Яго ці яе цалкам яшчэ можна спыніць.